przypowieść
/pʂɘˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pr̝ɨˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pʂɨˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pr̝ɨˈpɔ.vjeɕt͡ɕ/ | /pʂɨˈpɔ.vjeɕt͡ɕ/nounPolish
Meanings
- 1parable
- 2speech; utterance
- 3law; rule
- 4laughing stock
- 5obsoleteaphorism
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przypowieść | przypowieści |
| Genitive | przypowieści | przypowieści |
| Dative | przypowieści | przypowieściom |
| Accusative | przypowieść | przypowieści |
| Instrumental | przypowieścią | przypowieściami |
| Locative | przypowieści | przypowieściach |
| Vocative | przypowieści | przypowieści |
Forms
- przypowiastka
- diminutive
Origin
Inherited from Old Polish przypowieść. By surface analysis, deverbal from przypowiedzieć.