przypowiastka
//pʂɘ.pɔˈvjast.ka//
Polishnoun
Grammatical form
przypowiastka is the diminutive form of przypowieść — “parable”.
Definitions of przypowieść noun · /pʂɘˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pr̝ɨˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pʂɨˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/ | /pr̝ɨˈpɔ.vjeɕt͡ɕ/ | /pʂɨˈpɔ.vjeɕt͡ɕ/
Full entry for przypowieść →- 1.parable
- 2.speech; utterance
- 3.law; rule
- 4.laughing stock
- 5.aphorism(obsolete)
Etymology of przypowieść
Inherited from Old Polish przypowieść. By surface analysis, deverbal from przypowiedzieć.
Etymology
From przypowieść + -ka. First attested in the 18th century.
Paradigm of przypowieść, with przypowiastka highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przypowieść | przypowieści |
| Genitive | przypowieści | przypowieści |
| Dative | przypowieści | przypowieściom |
| Accusative | przypowieść | przypowieści |
| Instrumental | przypowieścią | przypowieściami |
| Locative | przypowieści | przypowieściach |
| Vocative | przypowieści | przypowieści |
Nominative
Singular
przypowieść
Plural
przypowieści
Genitive
Singular
przypowieści
Plural
przypowieści
Dative
Singular
przypowieści
Plural
przypowieściom
Accusative
Singular
przypowieść
Plural
przypowieści
Instrumental
Singular
przypowieścią
Plural
przypowieściami
Locative
Singular
przypowieści
Plural
przypowieściach
Vocative
Singular
przypowieści
Plural
przypowieści