przyjaźnie

Definitions

1. 1.
   amicably, friendly (in an amicable, friendly manner)

   • usposobiony przyjaźnie

     amicably inclined

   • [prawa Solona:] Niechciey panować, aleſzby pirwey był poddan panowaniu/ Radz nie zdradliwie ale proſcie á przijaznie.

     [laws of Solon:] Do not wish to rule, but first be subject to rule; Advise not treacherously, but simply and amicably.

   • [s. 117v, k. 1, l. 49–51] Familiāriter aliquem dīligere, Towárzisko y prziyáźnie á v przeymie^([sic]) kogo miłowáć. [s. 231r, k. 1, l. 22–23] Amīcissime admonēs, Prziyáznie vpominaſz.

     [s. 117v, k. 1, l. 49–51] Familiāriter aliquem dīligere, to cherish someone sociably and amicably or kindly. [s. 231r, k. 1, l. 22–23] Amīcissime admonēs, you admonish amicably.

2. 2.
   conducively, conveniently; auspiciously, prosperously, successfully (in an advantageous, favourable, propitious manner)

   • urządzić przyjaźnie

     to furnish conveniently

   • Prawdziwie szczęśliwą się czułam, czytając w ostatnim liście Pana, że pobyt i urządzenie się w Warszawie przyjaźnie się zapowiada i dla prac, i dla upodobań Pana.

     I felt truly happy, when I read in your last letter, that your stay and settlement in Warsaw promise prosperously both for your work, and for your preferences.

Synonyms & related words

Forms