dziki
//ˈd͡ʑi.ki//
Polishadj
Definitions
- 1.wild, untamed
- 2.wild, lacking inhibition or moderation (e.g. a party)
- 3.asocial, shut-in, very introverted
Forms
- dzikszycomparative
- bardziej dzikicomparative
- najdzikszysuperlative
- najbardziej dzikisuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | dzikiego, dzikiej | dzikich |
| Dative | dzikiemu, dzikiej | dzikim |
| Accusative | dzikiego, dziki, dziką, dzikie | dzikich |
| Instrumental | dzikim, dziką | dzikimi |
| Locative | dzikim, dzikiej | dzikich |
Genitive
Singular
dzikiego, dzikiej
Plural
dzikich
Dative
Singular
dzikiemu, dzikiej
Plural
dzikim
Accusative
Singular
dzikiego, dziki, dziką, dzikie
Plural
dzikich
Instrumental
Singular
dzikim, dziką
Plural
dzikimi
Locative
Singular
dzikim, dzikiej
Plural
dzikich