dziczy
//ˈd͡ʑi.t͡ʂɘ//
Polishadjnoun
Grammatical form
dziczy is the genitive/dative/locative/vocative singular form of dzicz — “wilderness (uncultivated tract of land)”.
Definitions
- 1.wild boar (of, pertaining to, or characteristic of wild boars)
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From dzik + -y.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | dziczego, dziczej | dziczych |
| Dative | dziczemu, dziczej | dziczym |
| Accusative | dziczego, dziczy, dziczą, dzicze | dziczych |
| Instrumental | dziczym, dziczą | dziczymi |
| Locative | dziczym, dziczej | dziczych |
Genitive
Singular
dziczego, dziczej
Plural
dziczych
Dative
Singular
dziczemu, dziczej
Plural
dziczym
Accusative
Singular
dziczego, dziczy, dziczą, dzicze
Plural
dziczych
Instrumental
Singular
dziczym, dziczą
Plural
dziczymi
Locative
Singular
dziczym, dziczej
Plural
dziczych