dzik
//ˈd͡ʑik//
Polishnoun
Definitions
- 1.wild boar (Sus scrofa)
- 2.colloquialunmannerly, uncivilized, or antisocial person
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *dikъ.
Forms
- dziczekdiminutive
- dziczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dzik | dziki |
| Genitive | dzika | dzików |
| Dative | dzikowi | dzikom |
| Accusative | dzika | dziki, dzików |
| Instrumental | dzikiem | dzikami |
| Locative | dziku | dzikach |
| Vocative | dziku | dziki |
Nominative
Singular
dzik
Plural
dziki
Genitive
Singular
dzika
Plural
dzików
Dative
Singular
dzikowi
Plural
dzikom
Accusative
Singular
dzika
Plural
dziki, dzików
Instrumental
Singular
dzikiem
Plural
dzikami
Locative
Singular
dziku
Plural
dzikach
Vocative
Singular
dziku
Plural
dziki