dziczyzna
//d͡ʑiˈt͡ʂɘz.na//
Polishnoun
Definitions
- 1.wildmeat, game
- 2.uncivilized people, barbarians, savages
- 3.incivilization, wildness, barbarousness; the quality of being uncivilized
- 4.a place that is considered uncivilized
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dziczyzna | dziczyzny |
| Genitive | dziczyzny | dziczyzn |
| Dative | dziczyźnie | dziczyznom |
| Accusative | dziczyznę | dziczyzny |
| Instrumental | dziczyzną | dziczyznami |
| Locative | dziczyźnie | dziczyznach |
| Vocative | dziczyzno | dziczyzny |
Nominative
Singular
dziczyzna
Plural
dziczyzny
Genitive
Singular
dziczyzny
Plural
dziczyzn
Dative
Singular
dziczyźnie
Plural
dziczyznom
Accusative
Singular
dziczyznę
Plural
dziczyzny
Instrumental
Singular
dziczyzną
Plural
dziczyznami
Locative
Singular
dziczyźnie
Plural
dziczyznach
Vocative
Singular
dziczyzno
Plural
dziczyzny