dobytek
//dɔˈbɘ.tɛk/ | /dɔˈbɘ.tɛk//
Polishnoun
Definitions
- 1.belongings (collection of personal items)
- 2.dialectalobsoletecattle, livestock
Kupiółem sobie na fortune wszystek dobytek.
I bought myself all the livestock for the estate.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *dobytъkъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dobytek | dobytki |
| Genitive | dobytku | dobytków |
| Dative | dobytkowi | dobytkom |
| Accusative | dobytek | dobytki |
| Instrumental | dobytkiem | dobytkami |
| Locative | dobytku | dobytkach |
| Vocative | dobytku | dobytki |
Nominative
Singular
dobytek
Plural
dobytki
Genitive
Singular
dobytku
Plural
dobytków
Dative
Singular
dobytkowi
Plural
dobytkom
Accusative
Singular
dobytek
Plural
dobytki
Instrumental
Singular
dobytkiem
Plural
dobytkami
Locative
Singular
dobytku
Plural
dobytkach
Vocative
Singular
dobytku
Plural
dobytki