dobrotliwy
//dɔ.brɔˈtli.vɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.gracious (kind and warmly courteous)
- 2.pleasant (giving pleasure; pleasing in manner)
Synonyms & related words
Word family
Etymology
From dobroć + -liwy.
Forms
- dobrotliwszycomparative
- najdobrotliwszysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | dobrotliwego, dobrotliwej | dobrotliwych |
| Dative | dobrotliwemu, dobrotliwej | dobrotliwym |
| Accusative | dobrotliwego, dobrotliwy, dobrotliwą, dobrotliwe | dobrotliwych |
| Instrumental | dobrotliwym, dobrotliwą | dobrotliwymi |
| Locative | dobrotliwym, dobrotliwej | dobrotliwych |
Genitive
Singular
dobrotliwego, dobrotliwej
Plural
dobrotliwych
Dative
Singular
dobrotliwemu, dobrotliwej
Plural
dobrotliwym
Accusative
Singular
dobrotliwego, dobrotliwy, dobrotliwą, dobrotliwe
Plural
dobrotliwych
Instrumental
Singular
dobrotliwym, dobrotliwą
Plural
dobrotliwymi
Locative
Singular
dobrotliwym, dobrotliwej
Plural
dobrotliwych