dobroć
//ˈdɔ.brɔt͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.goodness, kindness
- 2.obsoleteadvantage, merit
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish dobroć. By surface analysis, dobry + -oć.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dobroć | — |
| Genitive | dobroci | — |
| Dative | dobroci | — |
| Accusative | dobroć | — |
| Instrumental | dobrocią | — |
| Locative | dobroci | — |
| Vocative | dobroci | — |
Nominative
Singular
dobroć
Plural
—
Genitive
Singular
dobroci
Plural
—
Dative
Singular
dobroci
Plural
—
Accusative
Singular
dobroć
Plural
—
Instrumental
Singular
dobrocią
Plural
—
Locative
Singular
dobroci
Plural
—
Vocative
Singular
dobroci
Plural
—