biedaczek
//bjɛˈda.t͡ʂɛk//
Polishnoun
Grammatical form
Definitions of biedak noun · /ˈbjɛ.dak/
Full entry for biedak →- 1.pauper, poor person
- 2.poor thing, wretch
Etymology of biedak
Inherited from Proto-Slavic *bědakъ. By surface analysis, bieda + -ak.
Etymology
From biedak + -ek.
Paradigm of biedak, with biedaczek highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | biedak | biedacy, biedaki |
| Genitive | biedaka | biedaków |
| Dative | biedakowi | biedakom |
| Accusative | biedaka | biedaków |
| Instrumental | biedakiem | biedakami |
| Locative | biedaku | biedakach |
| Vocative | biedaku | biedacy |
Nominative
Singular
biedak
Plural
biedacy, biedaki
Genitive
Singular
biedaka
Plural
biedaków
Dative
Singular
biedakowi
Plural
biedakom
Accusative
Singular
biedaka
Plural
biedaków
Instrumental
Singular
biedakiem
Plural
biedakami
Locative
Singular
biedaku
Plural
biedakach
Vocative
Singular
biedaku
Plural
biedacy