awanturnik
//a.vanˈtur.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.someone prone to incite conflict; drama king, provocateur
Zaczęły się więc tajemne werbunki, które dzięki niezręczności agentów, nieraz na jaw wychodziły. Tak między innemi, jakiś awanturnik J. Duszyński, zebrane przez siebie grono stronników dynastji, prezentował Wł. Zamojskiemu (1836 r.).
And so the secret conscription began, that, thanks to the agents' awkwardness, sometimes came out to the open. And among others, some provocateur (called) J, Duszyński presented a group of the dynasty's supports to the Owner Zamojski.
- 2.troublemaker, hellraiser, ruffian
- 3.risktaker, daredevil, gambler
Synonyms & related words
Etymology
From awantura + -nik.
Forms
- awanturnicafeminine
- awanturzystaalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | awanturnik | awanturnicy, awanturniki |
| Genitive | awanturnika | awanturników |
| Dative | awanturnikowi | awanturnikom |
| Accusative | awanturnika | awanturników |
| Instrumental | awanturnikiem | awanturnikami |
| Locative | awanturniku | awanturnikach |
| Vocative | awanturniku | awanturnicy |
Nominative
Singular
awanturnik
Plural
awanturnicy, awanturniki
Genitive
Singular
awanturnika
Plural
awanturników
Dative
Singular
awanturnikowi
Plural
awanturnikom
Accusative
Singular
awanturnika
Plural
awanturników
Instrumental
Singular
awanturnikiem
Plural
awanturnikami
Locative
Singular
awanturniku
Plural
awanturnikach
Vocative
Singular
awanturniku
Plural
awanturnicy