piekielnik
//pjɛˈkjɛl.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.hothead, spitfire (short-tempered, quarrelsome person)
Synonyms & related words
Etymology
From piekło (“hell”) + -nik. Compare Czech pekelník.
Forms
- piekielnicafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | piekielnik | piekielnicy, piekielniki |
| Genitive | piekielnika | piekielników |
| Dative | piekielnikowi | piekielnikom |
| Accusative | piekielnika | piekielników |
| Instrumental | piekielnikiem | piekielnikami |
| Locative | piekielniku | piekielnikach |
| Vocative | piekielniku | piekielnicy |
Nominative
Singular
piekielnik
Plural
piekielnicy, piekielniki
Genitive
Singular
piekielnika
Plural
piekielników
Dative
Singular
piekielnikowi
Plural
piekielnikom
Accusative
Singular
piekielnika
Plural
piekielników
Instrumental
Singular
piekielnikiem
Plural
piekielnikami
Locative
Singular
piekielniku
Plural
piekielnikach
Vocative
Singular
piekielniku
Plural
piekielnicy