awanturniczy
//a.van.turˈɲi.t͡ʂɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.fight, brawl
- 2.rowdy, quarrelsome (of a person)
- 3.scandalous
- 4.literaryadventurous, picaresque
Synonyms & related words
Etymology
From awanturnik + -y.
Forms
- bardziej awanturniczycomparative
- najbardziej awanturniczysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | awanturniczego, awanturniczej | awanturniczych |
| Dative | awanturniczemu, awanturniczej | awanturniczym |
| Accusative | awanturniczego, awanturniczy, awanturniczą, awanturnicze | awanturniczych |
| Instrumental | awanturniczym, awanturniczą | awanturniczymi |
| Locative | awanturniczym, awanturniczej | awanturniczych |
Genitive
Singular
awanturniczego, awanturniczej
Plural
awanturniczych
Dative
Singular
awanturniczemu, awanturniczej
Plural
awanturniczym
Accusative
Singular
awanturniczego, awanturniczy, awanturniczą, awanturnicze
Plural
awanturniczych
Instrumental
Singular
awanturniczym, awanturniczą
Plural
awanturniczymi
Locative
Singular
awanturniczym, awanturniczej
Plural
awanturniczych