mocnit
/[ˈmot͡sɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to exponentiate
Synonyms & related words
Etymology
From mocný + -it.
Forms
- mocnitinfinitive
- mocnitiinfinitive
- mocněnínoun-from-verb
- mocnímfirst-person • indicative • singular
- mocnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- mocněmefirst-person • imperative • plural
- mocníšindicative • second-person • singular
- mocníteindicative • plural • second-person
- mocniimperative • second-person • singular
- mocněteimperative • plural • second-person
- mocníindicative • singular • third-person
- mocníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- mocněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- mocnícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- mocníceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:mocnit, mocniti
| I | mocním |
| we | mocníme |
| you (sg) | mocníš |
| you (pl) | mocníte |
| he/she/it | mocní |
| they | mocní |
I
mocním
we
mocníme
you (sg)
mocníš
you (pl)
mocníte
he/she/it
mocní
they
mocní