mocnitel
[ˈmot͡sɲɪtɛl]nounCzech
Meanings
- 1exponent (the power to which something is to be raised)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mocnitel | mocnitelé, mocnitele |
| Genitive | mocnitele | mocnitelů |
| Dative | mocniteli | mocnitelům |
| Accusative | mocnitele, mocnitel | mocnitele |
| Vocative | mocniteli | mocnitelé, mocnitele |
| Locative | mocniteli | mocnitelích |
| Instrumental | mocnitelem | mocniteli |
Origin
From mocnit + -tel.