močení
/[ˈmot͡ʃɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of močit
- 2.urination
Etymology
From močit + -ení.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | močení | močení |
| Genitive | močení | močení |
| Dative | močení | močením |
| Accusative | močení | močení |
| Vocative | močení | močení |
| Locative | močení | močeních |
| Instrumental | močením | močeními |
Nominative
Singular
močení
Plural
močení
Genitive
Singular
močení
Plural
močení
Dative
Singular
močení
Plural
močením
Accusative
Singular
močení
Plural
močení
Vocative
Singular
močení
Plural
močení
Locative
Singular
močení
Plural
močeních
Instrumental
Singular
močením
Plural
močeními