močení
[ˈmot͡ʃɛɲiː]nounCzech
Meanings
- 1verbal noun of močit
- 2urination
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | močení | močení |
| Genitive | močení | močení |
| Dative | močení | močením |
| Accusative | močení | močení |
| Vocative | močení | močení |
| Locative | močení | močeních |
| Instrumental | močením | močeními |
Origin
From močit + -ení.