zmocnit
/[ˈzmot͡sɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to seize
Zmocnil se mě strach.
I was overcome with fear.
- 2.to empower
Synonyms & related words
Word family
Related words (1)
- zplnomocnit
Etymology
From z- + mocnit.
Forms
- zmocňovatimperfective
- zmocnitinfinitive
- zmocnitiinfinitive
- zmocněnínoun-from-verb
- zmocnímfirst-person • indicative • singular
- zmocnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zmocněmefirst-person • imperative • plural
- zmocníšindicative • second-person • singular
- zmocníteindicative • plural • second-person
- zmocniimperative • second-person • singular
- zmocněteimperative • plural • second-person
- zmocníindicative • singular • third-person
- zmocníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zmocnivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zmocnivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zmocnivšepast • plural
- The verb zmocnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zmocnit, zmocniti
| I | zmocním |
| we | zmocníme |
| you (sg) | zmocníš |
| you (pl) | zmocníte |
| he/she/it | zmocní |
| they | zmocní |
I
zmocním
we
zmocníme
you (sg)
zmocníš
you (pl)
zmocníte
he/she/it
zmocní
they
zmocní