mocnění
/[ˈmot͡sɲɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of mocnit
- 2.exponentiation
Etymology
From mocnit + -ení.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mocnění | mocnění |
| Genitive | mocnění | mocnění |
| Dative | mocnění | mocněním |
| Accusative | mocnění | mocnění |
| Vocative | mocnění | mocnění |
| Locative | mocnění | mocněních |
| Instrumental | mocněním | mocněními |
Nominative
Singular
mocnění
Plural
mocnění
Genitive
Singular
mocnění
Plural
mocnění
Dative
Singular
mocnění
Plural
mocněním
Accusative
Singular
mocnění
Plural
mocnění
Vocative
Singular
mocnění
Plural
mocnění
Locative
Singular
mocnění
Plural
mocněních
Instrumental
Singular
mocněním
Plural
mocněními