mocný
/[ˈmot͡sniː]/
Czechadj
Definitions
- 1.powerful, mighty
být mocen něčeho
to control something
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech mocný, from Proto-Slavic *moťьnъ.
Forms
- mocnějšícomparative
- nejmocnějšísuperlative
- mocněadverb
- mocenmasculine • short-form • singular
- mocnafeminine • short-form • singular
- mocnoneuter • short-form • singular
- mocnéfeminine • nominative
- mocnéinanimate • nominative
- mocnianimate • masculine • plural • short-form
- mocnyfeminine • short-form
- mocnyinanimate • short-form
- mocnaneuter • plural • short-form
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mocný, mocná, mocné | mocní, mocná |
| Genitive | mocného, mocné | mocných |
| Dative | mocnému, mocné | mocným |
| Accusative | mocného, mocný, mocnou, mocné | mocné, mocná |
| Locative | mocném, mocné | mocných |
| Instrumental | mocným, mocnou | mocnými |
Nominative
Singular
mocný, mocná, mocné
Plural
mocní, mocná
Genitive
Singular
mocného, mocné
Plural
mocných
Dative
Singular
mocnému, mocné
Plural
mocným
Accusative
Singular
mocného, mocný, mocnou, mocné
Plural
mocné, mocná
Locative
Singular
mocném, mocné
Plural
mocných
Instrumental
Singular
mocným, mocnou
Plural
mocnými