mocný
[ˈmot͡sniː]adjCzech
Meanings
- 1powerful, mighty
být mocen něčeho
to control something
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mocný, mocná, mocné | mocní, mocná |
| Genitive | mocného, mocné | mocných |
| Dative | mocnému, mocné | mocným |
| Accusative | mocného, mocný, mocnou, mocné | mocné, mocná |
| Locative | mocném, mocné | mocných |
| Instrumental | mocným, mocnou | mocnými |
Forms
- mocnější
- comparative
- nejmocnější
- superlative
- mocně
- adverb
- mocen
- masculine, short-form, singular
- mocna
- feminine, short-form, singular
- mocno
- neuter, short-form, singular
- mocné
- feminine, nominative
- mocné
- inanimate, nominative
- mocni
- animate, masculine, plural, short-form
- mocny
- feminine, short-form
- mocny
- inanimate, short-form
- mocna
- neuter, plural, short-form
Origin
Inherited from Old Czech mocný, from Proto-Slavic *moťьnъ.