klanět
/[ˈklaɲɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to bow (to bend oneself as a gesture of respect or deference)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech klaněti, kláněti, from Proto-Slavic *klaňati. By surface analysis, klonit + -ět.
Forms
- klanětinfinitive
- klanětiinfinitive
- klaněnínoun-from-verb
- klanímfirst-person • indicative • singular
- klanímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- klanějmefirst-person • imperative • plural
- klaňmefirst-person • imperative • plural
- klaníšindicative • second-person • singular
- klaníteindicative • plural • second-person
- klanějimperative • second-person • singular
- klaňimperative • second-person • singular
- klanějteimperative • plural • second-person
- klaňteimperative • plural • second-person
- klaníindicative • singular • third-person
- klanějíindicative • plural • third-person
- klaníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- klanějemasculine • present • singular
- klaněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- klanějícfeminine • neuter • present • singular
- klanícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- klanějíceplural • present
- klaníceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:klanět, klaněti
| I | klaním |
| we | klaníme |
| you (sg) | klaníš |
| you (pl) | klaníte |
| he/she/it | klaní |
| they | klanějí, klaní |
I
klaním
we
klaníme
you (sg)
klaníš
you (pl)
klaníte
he/she/it
klaní
they
klanějí, klaní