sklánět

/[ˈsklaːɲɛt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.to bend down, to bow

Forms

  • sklonitperfective
  • sklánětinfinitive
  • sklánětiinfinitive
  • -noun-from-verb
  • sklánímfirst-person • indicative • singular
  • sklánímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • sklánějmefirst-person • imperative • plural
  • skláníšindicative • second-person • singular
  • skláníteindicative • plural • second-person
  • sklánějimperative • second-person • singular
  • sklánějteimperative • plural • second-person
  • skláníindicative • singular • third-person
  • skláníindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:sklánět, skláněti
I
skláním
we
skláníme
you (sg)
skláníš
you (pl)
skláníte
he/she/it
sklání
they
sklání

Full conjugation of sklánět

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →