klanětCzech conjugation
“to bow (to bend oneself as a gesture of respect or deference)”/[ˈklaɲɛt]/
present
| 1st person singular | klaním |
|---|---|
| 2nd person singular | klaníš |
| 3rd person singular | klaní |
| 1st person plural | klaníme |
| 2nd person plural | klaníte |
| 3rd person plural | klanějí, klaní |
imperative
| 2nd person singular | klaněj, klaň |
|---|---|
| 1st person plural | klanějme, klaňme |
| 2nd person plural | klanějte, klaňte |
Other forms
- klanětinfinitive
- klanětiinfinitive
- klaněnínoun-from-verb
- klanějemasculine · present · singular
- klaněmasculine · present · singular
- klanějícfeminine · neuter · present · singular
- klanícfeminine · neuter · present · singular
- klanějíceplural · present
- klaníceplural · present