klam
/[ˈklam]/
Czechnounverb
Grammatical form
klam is the second-person singular imperative form of klamat — “to deceive, to fool”.
Definitions
- 1.fallacy, illusion
- 2.deception
Synonyms & related words
Related words (7)
Etymology
Deverbal from klamat (“to deceive”). Compare Slovak klam, Slovak klamstvo, Polish kłamstwo.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | klam | klamy |
| Genitive | klamu | klamů |
| Dative | klamu | klamům |
| Accusative | klam | klamy |
| Vocative | klame | klamy |
| Locative | klamu | klamech |
| Instrumental | klamem | klamy |
Nominative
Singular
klam
Plural
klamy
Genitive
Singular
klamu
Plural
klamů
Dative
Singular
klamu
Plural
klamům
Accusative
Singular
klam
Plural
klamy
Vocative
Singular
klame
Plural
klamy
Locative
Singular
klamu
Plural
klamech
Instrumental
Singular
klamem
Plural
klamy