губить
/[ɡʊˈbʲitʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to wreck, to destroy, to ruin
- 2.to kill (make useless)
- 3.to waste
Forms
- губи́тьcanonical • imperfective
- gubítʹromanization
- погуби́тьperfective
- сгуби́тьperfective
- 4c④ imperfective transitiveclass
- губи́тьimperfective • infinitive
- гу́бящийactive • participle • present
- губи́вшийactive • participle • past
- губи́мыйparticiple • passive • present
- гу́бленныйparticiple • passive • past
- губя́adverbial • participle • present
- губи́вadverbial • participle • past
- губи́вшиadverbial • participle • past
- гублю́first-person • present • singular
- бу́ду губи́тьfirst-person • future • singular
- гу́бишьpresent • second-person • singular
- бу́дешь губи́тьfuture • second-person • singular
- гу́битpresent • singular • third-person
- бу́дет губи́тьfuture • singular • third-person
- гу́бимfirst-person • plural • present
- бу́дем губи́тьfirst-person • future • plural
- гу́битеplural • present • second-person
- бу́дете губи́тьfuture • plural • second-person
- гу́бятplural • present • third-person
- бу́дут губи́тьfuture • plural • third-person
- губи́imperative • second-person • singular
- губи́теimperative • plural • second-person
- губи́лmasculine • past • singular
- губи́лиmasculine • past • plural
- губи́лаfeminine • past • singular
- губи́лиfeminine • past • plural
- губи́лоneuter • past • singular
- губи́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:губи́ть
| I | гублю́ |
| you (sg) | гу́бишь |
| he/she/it | гу́бит |
| we | гу́бим |
| you (pl) | гу́бите |
| they | гу́бят |
I
гублю́
you (sg)
гу́бишь
he/she/it
гу́бит
we
гу́бим
you (pl)
гу́бите
they
гу́бят
Other Forms
present active:гу́бящий, губя́
past active:губи́вший, губи́в, губи́вши
present passive:губи́мый
past passive:гу́бленный