wykałaczka
//vɘ.kaˈwat͡ʂ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.toothpick
Etymology
From now obsolete wykałać (“to pick out”) + -aczka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wykałaczka | wykałaczki |
| Genitive | wykałaczki | wykałaczek |
| Dative | wykałaczce | wykałaczkom |
| Accusative | wykałaczkę | wykałaczki |
| Instrumental | wykałaczką | wykałaczkami |
| Locative | wykałaczce | wykałaczkach |
| Vocative | wykałaczko | wykałaczki |
Nominative
Singular
wykałaczka
Plural
wykałaczki
Genitive
Singular
wykałaczki
Plural
wykałaczek
Dative
Singular
wykałaczce
Plural
wykałaczkom
Accusative
Singular
wykałaczkę
Plural
wykałaczki
Instrumental
Singular
wykałaczką
Plural
wykałaczkami
Locative
Singular
wykałaczce
Plural
wykałaczkach
Vocative
Singular
wykałaczko
Plural
wykałaczki