uczciwy
/ut͡ʂˈt͡ɕi.vɘ/adjPolish
Meanings
- 1honest, fair; equitable
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | uczciwego, uczciwej | uczciwych |
| Dative | uczciwemu, uczciwej | uczciwym |
| Accusative | uczciwego, uczciwy, uczciwą, uczciwe | uczciwych |
| Instrumental | uczciwym, uczciwą | uczciwymi |
| Locative | uczciwym, uczciwej | uczciwych |
Forms
- uczciwszy
- comparative
- bardziej uczciwy
- comparative
- najuczciwszy
- superlative
- najbardziej uczciwy
- superlative
Origin
Inherited from Old Polish uczciwy, from Proto-Slavic *učьstivъ. By surface analysis, uczcić + -iwy.