stanowczość
//staˈnɔf.t͡ʂɔɕt͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.resolve, steadfastness, decisiveness
Etymology
From stanowczy + -ość.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | stanowczość | — |
| Genitive | stanowczości | — |
| Dative | stanowczości | — |
| Accusative | stanowczość | — |
| Instrumental | stanowczością | — |
| Locative | stanowczości | — |
| Vocative | stanowczości | — |
Nominative
Singular
stanowczość
Plural
—
Genitive
Singular
stanowczości
Plural
—
Dative
Singular
stanowczości
Plural
—
Accusative
Singular
stanowczość
Plural
—
Instrumental
Singular
stanowczością
Plural
—
Locative
Singular
stanowczości
Plural
—
Vocative
Singular
stanowczości
Plural
—