rzygacz
/ˈʐɘ.ɡat͡ʂ/nounPolish
Meanings
- 1gargoyle
- 2colloquialvomiter, puker (someone who vomits or pukes)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rzygacz | rzygacze |
| Genitive | rzygacza | rzygaczy, rzygaczów |
| Dative | rzygaczowi | rzygaczom |
| Accusative | rzygacz, rzygacza | rzygacze, rzygaczy |
| Instrumental | rzygaczem | rzygaczami |
| Locative | rzygaczu | rzygaczach |
| Vocative | rzygaczu | rzygacze |
Forms
- rzygaczka
- feminine
Origin
From rzygać (“to vomit, puke”) + -acz.