rzygacz
//ˈʐɘ.ɡat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.gargoyle
- 2.colloquialvomiter, puker (someone who vomits or pukes)
Synonyms & related words
Etymology
From rzygać (“to vomit, puke”) + -acz.
Forms
- rzygaczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rzygacz | rzygacze |
| Genitive | rzygacza | rzygaczy, rzygaczów |
| Dative | rzygaczowi | rzygaczom |
| Accusative | rzygacz, rzygacza | rzygacze, rzygaczy |
| Instrumental | rzygaczem | rzygaczami |
| Locative | rzygaczu | rzygaczach |
| Vocative | rzygaczu | rzygacze |
Nominative
Singular
rzygacz
Plural
rzygacze
Genitive
Singular
rzygacza
Plural
rzygaczy, rzygaczów
Dative
Singular
rzygaczowi
Plural
rzygaczom
Accusative
Singular
rzygacz, rzygacza
Plural
rzygacze, rzygaczy
Instrumental
Singular
rzygaczem
Plural
rzygaczami
Locative
Singular
rzygaczu
Plural
rzygaczach
Vocative
Singular
rzygaczu
Plural
rzygacze