rozporządzenie
//rɔs.pɔ.ʐɔnˈd͡zɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of rozporządzić
- 2.regulation, ordinance, edict
Etymology
From rozporządzić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rozporządzenie | rozporządzenia |
| Genitive | rozporządzenia | rozporządzeń |
| Dative | rozporządzeniu | rozporządzeniom |
| Accusative | rozporządzenie | rozporządzenia |
| Instrumental | rozporządzeniem | rozporządzeniami |
| Locative | rozporządzeniu | rozporządzeniach |
| Vocative | rozporządzenie | rozporządzenia |
Nominative
Singular
rozporządzenie
Plural
rozporządzenia
Genitive
Singular
rozporządzenia
Plural
rozporządzeń
Dative
Singular
rozporządzeniu
Plural
rozporządzeniom
Accusative
Singular
rozporządzenie
Plural
rozporządzenia
Instrumental
Singular
rozporządzeniem
Plural
rozporządzeniami
Locative
Singular
rozporządzeniu
Plural
rozporządzeniach
Vocative
Singular
rozporządzenie
Plural
rozporządzenia