rozmówczyni
//rɔz.mufˈt͡ʂɘ.ɲi//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of rozmówca (“conversationalist, conversation partner, interlocutor; talker”)
Etymology
Etymology tree Proto-Slavic *orz- Old Polish roz- Proto-Indo-European *mlewH-der. Proto-Slavic *mъ̀lva Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Slavic *-iti Proto-Slavic *mъlviti Old Polish mówić Old Polish rozmówić Old Polish rozmowa Polish rozmowa Proto-Slavic *-ьca Old Polish -ca Polish -ca Polish rozmówca Proto-Slavic *-yni Polish -ini Polish -yni Polish rozmówczyni From rozmówca + -yni. First attested in 1900.
Forms
- rozmówcamasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rozmówczyni | rozmówczynie |
| Genitive | rozmówczyni | rozmówczyń |
| Dative | rozmówczyni | rozmówczyniom |
| Accusative | rozmówczynię | rozmówczynie |
| Instrumental | rozmówczynią | rozmówczyniami |
| Locative | rozmówczyni | rozmówczyniach |
| Vocative | rozmówczyni | rozmówczynie |
Nominative
Singular
rozmówczyni
Plural
rozmówczynie
Genitive
Singular
rozmówczyni
Plural
rozmówczyń
Dative
Singular
rozmówczyni
Plural
rozmówczyniom
Accusative
Singular
rozmówczynię
Plural
rozmówczynie
Instrumental
Singular
rozmówczynią
Plural
rozmówczyniami
Locative
Singular
rozmówczyni
Plural
rozmówczyniach
Vocative
Singular
rozmówczyni
Plural
rozmówczynie