Skip to main content
Slavonaut

przecierać — przeczesywać

przeciwmówca

/pʂɛ.t͡ɕivˈmuf.t͡sa/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    contrarian, disagreer, arguer
    • […] wcielił znowu w życie obywatelskie, i zamierza urządzić przedstawienia, jakie w dawnych bywały czasach, to jest: historyj całych, z chórami, mówcami, i przeciwmówcami.

      […] he has reintroduced himself into civic life, and intends to put on performances like those of olden days, that is, whole stories, with choirs, orators, and opponents.

    • Gdy prof. Dniestrzański ciągle krzyczał, podnosił pięście do przeciwmowcy i nie chciał się mimo wezwania dra Gląbińskiego uspokoić, zawołał prof. Głąbiński: Oto patrzcie panowie, jakich to kolegów profesorów mamy na naszym uniwersytecie!

      When prof. Dniestrański kept shouting, raising his fists to the opponent and, despite Dr. Gląbiński's summons, he did not want to calm down, prof. Głąbiński called: Look, gentlemen, what fellow professors we have at our university!

Declension

CaseSingularPlural
Nominativeprzeciwmówcaprzeciwmówcy, przeciwmówce
Genitiveprzeciwmówcyprzeciwmówców
Dativeprzeciwmówcyprzeciwmówcom
Accusativeprzeciwmówcęprzeciwmówców
Instrumentalprzeciwmówcąprzeciwmówcami
Locativeprzeciwmówcyprzeciwmówcach
Vocativeprzeciwmówcoprzeciwmówcy

Origin

Etymology tree Proto-Slavic *protivъ Old Polish przeciw Polish przeciw Polish przeciw- Proto-Indo-European *mlewH-der. Proto-Slavic *mъ̀lva Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Slavic *-iti Proto-Slavic *mъlviti Old Polish mówić Proto-Slavic *-ьca Old Polish -ca Old Polish mówca Polish mówca Polish przeciwmówca From przeciw- + mówca. First attested in 1877.