przeciwnik
//pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/ | /pr̝ɛˈt͡ɕiv.ɲik/ | /pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.adversary; opponent
- 2.enemy (one who is the opposite of a friend to someone)
- 3.competitor (person against whom one is competing, e.g. in a sport)
- 4.opposing side in a court case; opponent
Synonyms & related words
Related words (3)
Etymology
Inherited from Old Polish przeciwnik. By surface analysis, przeciwny + -ik.
Forms
- przeciwniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przeciwnik | przeciwnicy, przeciwniki |
| Genitive | przeciwnika | przeciwników |
| Dative | przeciwnikowi | przeciwnikom |
| Accusative | przeciwnika | przeciwników |
| Instrumental | przeciwnikiem | przeciwnikami |
| Locative | przeciwniku | przeciwnikach |
| Vocative | przeciwniku | przeciwnicy |
Nominative
Singular
przeciwnik
Plural
przeciwnicy, przeciwniki
Genitive
Singular
przeciwnika
Plural
przeciwników
Dative
Singular
przeciwnikowi
Plural
przeciwnikom
Accusative
Singular
przeciwnika
Plural
przeciwników
Instrumental
Singular
przeciwnikiem
Plural
przeciwnikami
Locative
Singular
przeciwniku
Plural
przeciwnikach
Vocative
Singular
przeciwniku
Plural
przeciwnicy