przeciwnik
/pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/ | /pr̝ɛˈt͡ɕiv.ɲik/ | /pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1adversary; opponent
- 2enemy (one who is the opposite of a friend to someone)
- 3competitor (person against whom one is competing, e.g. in a sport)
- 4opposing side in a court case; opponent
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przeciwnik | przeciwnicy, przeciwniki |
| Genitive | przeciwnika | przeciwników |
| Dative | przeciwnikowi | przeciwnikom |
| Accusative | przeciwnika | przeciwników |
| Instrumental | przeciwnikiem | przeciwnikami |
| Locative | przeciwniku | przeciwnikach |
| Vocative | przeciwniku | przeciwnicy |
Forms
- przeciwniczka
- feminine
Origin
Inherited from Old Polish przeciwnik. By surface analysis, przeciwny + -ik.