niepokojący
//ɲɛ.pɔ.kɔˈjɔn.t͡sɘ//
Polishadjverb
Grammatical form
niepokojący is the active adjectival participle form of niepokoić — “to worry, to trouble, to bother, to alarm”.
Definitions
- 1.worrying, alarming, disturbing, anxious, bothering, distressing, uncanny, uneasy, unsettling, disquieting, worrisome
Etymology
From niepokoić + -ący.
Forms
- bardziej niepokojącycomparative
- najbardziej niepokojącysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Dative | niepokojącemu, niepokojącej | niepokojącym |
| Accusative | niepokojącego, niepokojący, niepokojącą, niepokojące | niepokojących |
| Genitive | niepokojącego, niepokojącej | niepokojących |
| Instrumental | niepokojącym, niepokojącą | niepokojącymi |
| Locative | niepokojącym, niepokojącej | niepokojących |
Dative
Singular
niepokojącemu, niepokojącej
Plural
niepokojącym
Accusative
Singular
niepokojącego, niepokojący, niepokojącą, niepokojące
Plural
niepokojących
Genitive
Singular
niepokojącego, niepokojącej
Plural
niepokojących
Instrumental
Singular
niepokojącym, niepokojącą
Plural
niepokojącymi
Locative
Singular
niepokojącym, niepokojącej
Plural
niepokojących