miecznik
//ˈmjɛt͡ʂ.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.swordfish (Xiphias gladius)
- 2.killer whale, orca (Orcinus orca)
- 3.an official in the royal court who was responsible for the arsenal of the king and for carrying his sword
- 4.bladesmith, swordsmith
- 5.armorer (person who made personal armor)
Synonyms & related words
Etymology
From miecz + -nik.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | miecznik | mieczniki, miecznikowie, miecznicy |
| Genitive | miecznika | mieczników |
| Dative | miecznikowi | miecznikom |
| Accusative | miecznika | mieczniki, mieczników |
| Instrumental | miecznikiem | miecznikami |
| Locative | mieczniku | miecznikach |
| Vocative | mieczniku | mieczniki, miecznikowie, miecznicy |
Nominative
Singular
miecznik
Plural
mieczniki, miecznikowie, miecznicy
Genitive
Singular
miecznika
Plural
mieczników
Dative
Singular
miecznikowi
Plural
miecznikom
Accusative
Singular
miecznika
Plural
mieczniki, mieczników
Instrumental
Singular
miecznikiem
Plural
miecznikami
Locative
Singular
mieczniku
Plural
miecznikach
Vocative
Singular
mieczniku
Plural
mieczniki, miecznikowie, miecznicy