koczownik
//kɔˈt͡ʂɔv.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.migrant, nomad, traveller (member of society or class who wander with their herds)
- 2.colloquialnomad (wanderer)
Synonyms & related words
Word family
- koczowniczy
- koczownictwo
Synonyms
Related words (5)
- koczowny
- koczowniczo
- koczowisko
- koczowniczość
- koczować
Etymology
From koczować + -nik.
Forms
- koczowniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | koczownik | koczownicy, koczowniki |
| Genitive | koczownika | koczowników |
| Dative | koczownikowi | koczownikom |
| Accusative | koczownika | koczowników |
| Instrumental | koczownikiem | koczownikami |
| Locative | koczowniku | koczownikach |
| Vocative | koczowniku | koczownicy |
Nominative
Singular
koczownik
Plural
koczownicy, koczowniki
Genitive
Singular
koczownika
Plural
koczowników
Dative
Singular
koczownikowi
Plural
koczownikom
Accusative
Singular
koczownika
Plural
koczowników
Instrumental
Singular
koczownikiem
Plural
koczownikami
Locative
Singular
koczowniku
Plural
koczownikach
Vocative
Singular
koczowniku
Plural
koczownicy