koczowniczy
//kɔ.t͡ʂɔvˈɲi.t͡ʂɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.nomadic (living a wandering life with no fixed abode)
Etymology
From koczownik + -y.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | koczowniczego, koczowniczej | koczowniczych |
| Dative | koczowniczemu, koczowniczej | koczowniczym |
| Accusative | koczowniczego, koczowniczy, koczowniczą, koczownicze | koczowniczych |
| Instrumental | koczowniczym, koczowniczą | koczowniczymi |
| Locative | koczowniczym, koczowniczej | koczowniczych |
Genitive
Singular
koczowniczego, koczowniczej
Plural
koczowniczych
Dative
Singular
koczowniczemu, koczowniczej
Plural
koczowniczym
Accusative
Singular
koczowniczego, koczowniczy, koczowniczą, koczownicze
Plural
koczowniczych
Instrumental
Singular
koczowniczym, koczowniczą
Plural
koczowniczymi
Locative
Singular
koczowniczym, koczowniczej
Plural
koczowniczych