Skip to main content

bydlęcy

//bɘˈdlɛn.t͡sɘ//
Polishadj

Definitions

  1. 1.
    bovine, (relational) cattle
    • nużeniec bydlęcy

      cattle follicle mite (Demodex bovis)

Etymology

From bydlę + -y.

Genitive
Singular
bydlęcego, bydlęcej
Plural
bydlęcych
Dative
Singular
bydlęcemu, bydlęcej
Plural
bydlęcym
Accusative
Singular
bydlęcego, bydlęcy, bydlęcą, bydlęce
Plural
bydlęcych
Instrumental
Singular
bydlęcym, bydlęcą
Plural
bydlęcymi
Locative
Singular
bydlęcym, bydlęcej
Plural
bydlęcych

Nearby Polish words

Browse the Polish dictionary →