biczyk
//ˈbi.t͡ʂɘk//
Polishnoun
Grammatical form
biczyk is the diminutive form of bicz — “whip (a flexible instrument, commonly made of leather, used to create a sharp "crack" sound for directing or herding animals)”.
Definitions
- 1.flagellum (part of antenna)
Synonyms & related words
Synonyms
- biczyk czułka
- wić czułka
Etymology
From bicz + -yk.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | biczyk | biczyki |
| Genitive | biczyka | biczyków |
| Dative | biczykowi | biczykom |
| Accusative | biczyk | biczyki |
| Instrumental | biczykiem | biczykami |
| Locative | biczyku | biczykach |
| Vocative | biczyku | biczyki |
Nominative
Singular
biczyk
Plural
biczyki
Genitive
Singular
biczyka
Plural
biczyków
Dative
Singular
biczykowi
Plural
biczykom
Accusative
Singular
biczyk
Plural
biczyki
Instrumental
Singular
biczykiem
Plural
biczykami
Locative
Singular
biczyku
Plural
biczykach
Vocative
Singular
biczyku
Plural
biczyki