vystoupit

/[ˈvɪstou̯pɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.to get off, to disembark
  2. 2.to leave (object: federation)
  3. 3.to secede (object: party)

Forms

  • vystupovatimperfective
  • vystoupitinfinitive
  • vystoupitiinfinitive
  • vystoupenínoun-from-verb
  • vystoupímfirst-person • indicative • singular
  • vystoupímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • vystupmefirst-person • imperative • plural
  • vystoupíšindicative • second-person • singular
  • vystoupíteindicative • plural • second-person
  • vystupimperative • second-person • singular
  • vystupteimperative • plural • second-person
  • vystoupíindicative • singular • third-person
  • vystoupíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • vystoupivmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • vystoupivšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • vystoupivšepast • plural
  • The verb vystoupit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:vystoupit, vystoupiti
I
vystoupím
we
vystoupíme
you (sg)
vystoupíš
you (pl)
vystoupíte
he/she/it
vystoupí
they
vystoupí

Full conjugation of vystoupit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →