vyslovit

/[ˈvɪslovɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.to express, utter, state
  2. 2.to pronounce
  3. 3.to declare, to speak out, to speak up

Forms

  • vyslovovatimperfective
  • vyslovitinfinitive
  • vyslovitiinfinitive
  • vyslovenínoun-from-verb
  • vyslovímfirst-person • indicative • singular
  • vyslovímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • vyslovmefirst-person • imperative • plural
  • vyslovíšindicative • second-person • singular
  • vyslovíteindicative • plural • second-person
  • vyslovimperative • second-person • singular
  • vyslovteimperative • plural • second-person
  • vyslovíindicative • singular • third-person
  • vyslovíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • vyslovivmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • vyslovivšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • vyslovivšepast • plural
  • The verb vyslovit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:vyslovit, vysloviti
I
vyslovím
we
vyslovíme
you (sg)
vyslovíš
you (pl)
vyslovíte
he/she/it
vysloví
they
vysloví

Full conjugation of vyslovit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →