sklonit
/[ˈskloɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to tilt, incline
- 2.to bend down
- 3.to reach down (for something)
Forms
- sklánětimperfective
- sklonitinfinitive
- sklonitiinfinitive
- skloněnínoun-from-verb
- sklonímfirst-person • indicative • singular
- sklonímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- skloňmefirst-person • imperative • plural
- skloníšindicative • second-person • singular
- skloníteindicative • plural • second-person
- skloňimperative • second-person • singular
- skloňteimperative • plural • second-person
- skloníindicative • singular • third-person
- skloníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- sklonivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- sklonivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- sklonivšepast • plural
- The verb sklonit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:sklonit, skloniti
| I | skloním |
| we | skloníme |
| you (sg) | skloníš |
| you (pl) | skloníte |
| he/she/it | skloní |
| they | skloní |
I
skloním
we
skloníme
you (sg)
skloníš
you (pl)
skloníte
he/she/it
skloní
they
skloní