odšoupnout
/[ˈotʃou̯pnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to push away
Synonyms & related words
Synonyms
- odstrčit
- odsunout
Etymology
From od- + šoupnout.
Forms
- odšoupávatimperfective
- odšoupnoutinfinitive
- odšoupnoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- odšoupnufirst-person • indicative • singular
- odšoupnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- odšoupněmefirst-person • imperative • plural
- odšoupnešindicative • second-person • singular
- odšoupneteindicative • plural • second-person
- odšoupniimperative • second-person • singular
- odšoupněteimperative • plural • second-person
- odšoupneindicative • singular • third-person
- odšoupnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- odšoupnuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- odšoupnuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- odšoupnuvšepast • plural
- The verb odšoupnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:odšoupnout, odšoupnouti
| I | odšoupnu |
| we | odšoupneme |
| you (sg) | odšoupneš |
| you (pl) | odšoupnete |
| he/she/it | odšoupne |
| they | odšoupnou |
I
odšoupnu
we
odšoupneme
you (sg)
odšoupneš
you (pl)
odšoupnete
he/she/it
odšoupne
they
odšoupnou
Full conjugation of odšoupnout →