odsouzený
[ˈotsou̯zɛniː]adj; nounCzech
Meanings
- 1verbal adjective of odsoudit
- 2convicted
- 3convict (convicted of a crime)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odsouzený, odsouzená, odsouzené | odsouzení, odsouzená |
| Genitive | odsouzeného, odsouzené | odsouzených |
| Dative | odsouzenému, odsouzené | odsouzeným |
| Accusative | odsouzeného, odsouzený, odsouzenou, odsouzené | odsouzené, odsouzená |
| Locative | odsouzeném, odsouzené | odsouzených |
| Instrumental | odsouzeným, odsouzenou | odsouzenými |
Forms
- odsouzené
- feminine, nominative
- odsouzené
- inanimate, nominative
Origin
From odsouzen + -ý.