odsouzený
/[ˈotsou̯zɛniː]/
Czechadjnoun
Definitions
- 1.verbal adjective of odsoudit
- 2.convicted
- 3.convict (convicted of a crime)
Etymology
From odsouzen + -ý.
Forms
- odsouzenéfeminine • nominative
- odsouzenéinanimate • nominative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odsouzený, odsouzená, odsouzené | odsouzení, odsouzená |
| Genitive | odsouzeného, odsouzené | odsouzených |
| Dative | odsouzenému, odsouzené | odsouzeným |
| Accusative | odsouzeného, odsouzený, odsouzenou, odsouzené | odsouzené, odsouzená |
| Locative | odsouzeném, odsouzené | odsouzených |
| Instrumental | odsouzeným, odsouzenou | odsouzenými |
Nominative
Singular
odsouzený, odsouzená, odsouzené
Plural
odsouzení, odsouzená
Genitive
Singular
odsouzeného, odsouzené
Plural
odsouzených
Dative
Singular
odsouzenému, odsouzené
Plural
odsouzeným
Accusative
Singular
odsouzeného, odsouzený, odsouzenou, odsouzené
Plural
odsouzené, odsouzená
Locative
Singular
odsouzeném, odsouzené
Plural
odsouzených
Instrumental
Singular
odsouzeným, odsouzenou
Plural
odsouzenými