kořit
/[ˈkor̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to bow, to surrender
- 2.to humble, to humiliate
Forms
- kořitinfinitive
- kořitiinfinitive
- kořenínoun-from-verb
- kořímfirst-person • indicative • singular
- kořímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kořmefirst-person • imperative • plural
- koříšindicative • second-person • singular
- koříteindicative • plural • second-person
- kořimperative • second-person • singular
- kořteimperative • plural • second-person
- koříindicative • singular • third-person
- koříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- kořemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- kořícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- koříceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:kořit, kořiti
| I | kořím |
| we | koříme |
| you (sg) | koříš |
| you (pl) | koříte |
| he/she/it | koří |
| they | koří |
I
kořím
we
koříme
you (sg)
koříš
you (pl)
koříte
he/she/it
koří
they
koří