kecal
/[ˈkɛt͡sal]/
Czechnounverb
Grammatical form
kecal is the masculine singular past active participle form of kecat — “to blather”.
Definitions
- 1.chatterbox (one who chats or talks to excess)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kecal | kecalové |
| Genitive | kecala | kecalů |
| Dative | kecalovi, kecalu | kecalům |
| Accusative | kecala | kecaly |
| Vocative | kecale | kecalové |
| Locative | kecalovi, kecalu | kecalech |
| Instrumental | kecalem | kecaly |
Nominative
Singular
kecal
Plural
kecalové
Genitive
Singular
kecala
Plural
kecalů
Dative
Singular
kecalovi, kecalu
Plural
kecalům
Accusative
Singular
kecala
Plural
kecaly
Vocative
Singular
kecale
Plural
kecalové
Locative
Singular
kecalovi, kecalu
Plural
kecalech
Instrumental
Singular
kecalem
Plural
kecaly