kecat
/[ˈkɛt͡sat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to blather
- 2.to fib
Forms
- kecajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- kecajíceplural • present
- -past • plural
- kecatinfinitive
- kecatiinfinitive
- kecánínoun-from-verb
- kecámfirst-person • indicative • singular
- kecámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kecejmefirst-person • imperative • plural
- kecášindicative • second-person • singular
- kecáteindicative • plural • second-person
- kecejimperative • second-person • singular
- kecejteimperative • plural • second-person
- kecáindicative • singular • third-person
- kecajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- kecajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
Conjugation
Infinitive:kecat, kecati
| I | kecám |
| we | kecáme |
| you (sg) | kecáš |
| you (pl) | kecáte |
| he/she/it | kecá |
| they | kecají |
I
kecám
we
kecáme
you (sg)
kecáš
you (pl)
kecáte
he/she/it
kecá
they
kecají