Skip to main content
Slavonaut

найманець — накласти

наказувати

[nɐˈkazʊʋɐte]verbUkrainian

Meanings

verb
  1. 1
    to order, to command, to bid (somebody to do: кому́сь (dative) + infinitive)
  2. 2
    to dictate
    • як нака́зує тради́ція

      jak nakázuje tradýcija — as tradition dictates

  3. 3
    to add (say as an accompaniment to an action)
  4. 4
    obsoleteto have (somebody/something) sent on

Conjugation

Infinitiveнака́зувати, нака́зувать

Present Indicative

Iнака́зую
you (sg)нака́зуєш
he/she/itнака́зує
weнака́зуєм, нака́зуємо
you (pl)нака́зуєте
theyнака́зують

Future Indicative

Iбу́ду нака́зувати, бу́ду нака́зувать, нака́зуватиму
you (sg)бу́деш нака́зувати, бу́деш нака́зувать, нака́зуватимеш
he/she/itбу́де нака́зувати, бу́де нака́зувать, нака́зуватиме
weбу́демо нака́зувати, бу́демо нака́зувать, нака́зуватимемо, нака́зуватимем
you (pl)бу́дете нака́зувати, бу́дете нака́зувать, нака́зуватимете
theyбу́дуть нака́зувати, бу́дуть нака́зувать, нака́зуватимуть

Present Imperative

I-
weнака́зуймо
you (sg)нака́зуй
you (pl)нака́зуйте

Other forms

gerund
нака́зуючи, нака́зувавши

Full conjugation of наказувати →

Forms

нака́зувати
canonical, imperfective
nakázuvaty
romanization
наказа́ти
perfective
нака́зувати
imperfective, infinitive
нака́зувать
imperfective, infinitive
-
active, imperfective, present
-
active, imperfective, past
-
imperfective, passive, present
-
imperfective, passive, past
нака́зуючи
adverbial, imperfective, present
нака́зувавши
adverbial, imperfective, past
нака́зую
first-person, imperfective, present, singular
бу́ду нака́зувати
first-person, future, imperfective, singular
бу́ду нака́зувать
first-person, future, imperfective, singular
нака́зуватиму
first-person, future, imperfective, singular
нака́зуєш
imperfective, present, second-person, singular
бу́деш нака́зувати
future, imperfective, second-person, singular
бу́деш нака́зувать
future, imperfective, second-person, singular
нака́зуватимеш
future, imperfective, second-person, singular
нака́зує
imperfective, present, singular, third-person
бу́де нака́зувати
future, imperfective, singular, third-person
бу́де нака́зувать
future, imperfective, singular, third-person
нака́зуватиме
future, imperfective, singular, third-person
нака́зуєм
first-person, imperfective, plural, present
нака́зуємо
first-person, imperfective, plural, present
бу́демо нака́зувати
first-person, future, imperfective, plural
бу́демо нака́зувать
first-person, future, imperfective, plural
нака́зуватимемо
first-person, future, imperfective, plural
нака́зуватимем
first-person, future, imperfective, plural
нака́зуєте
imperfective, plural, present, second-person
бу́дете нака́зувати
future, imperfective, plural, second-person
бу́дете нака́зувать
future, imperfective, plural, second-person
нака́зуватимете
future, imperfective, plural, second-person
нака́зують
imperfective, plural, present, third-person
бу́дуть нака́зувати
future, imperfective, plural, third-person
бу́дуть нака́зувать
future, imperfective, plural, third-person
нака́зуватимуть
future, imperfective, plural, third-person
-
first-person, imperative, singular
нака́зуймо
first-person, imperative, plural
нака́зуй
imperative, second-person, singular
нака́зуйте
imperative, plural, second-person
нака́зував
masculine, past, singular
нака́зували
masculine, past, plural
нака́зувала
feminine, past, singular
нака́зували
feminine, past, plural
нака́зувало
neuter, past, singular
нака́зували
neuter, past, plural

Origin

From наказа́ти (nakazáty) + -увати (-uvaty). Compare Polish nakazywać, Belarusian нака́зваць (nakázvacʹ), Russian нака́зывать (nakázyvatʹ).