діставати
[dʲistɐˈʋate]verbUkrainian
Meanings
- 1to fetch, to take, to take out
- 2to reach, to touch
- 3to get, to obtain, to receive
Conjugation
Infinitiveдістава́ти, дістава́ть
Present Indicative
| I | дістаю́ |
|---|---|
| you (sg) | дістає́ш |
| he/she/it | дістає́ |
| we | дістає́м, дістаємо́ |
| you (pl) | дістаєте́ |
| they | дістаю́ть |
Future Indicative
| I | бу́ду дістава́ти, бу́ду дістава́ть, дістава́тиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш дістава́ти, бу́деш дістава́ть, дістава́тимеш |
| he/she/it | бу́де дістава́ти, бу́де дістава́ть, дістава́тиме |
| we | бу́демо дістава́ти, бу́демо дістава́ть, дістава́тимемо, дістава́тимем |
| you (pl) | бу́дете дістава́ти, бу́дете дістава́ть, дістава́тимете |
| they | бу́дуть дістава́ти, бу́дуть дістава́ть, дістава́тимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | дістава́ймо |
| you (sg) | дістава́й |
| you (pl) | дістава́йте |
Other forms
- gerund
- дістаючи́, дістава́вши
Full conjugation of діставати →
Forms
- -
- active, imperfective, present
- дістава́ти
- canonical, imperfective
- distaváty
- romanization
- діста́ти
- perfective
- дістава́ти
- imperfective, infinitive
- дістава́ть
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- -
- imperfective, passive, past
- дістаючи́
- adverbial, imperfective, present
- дістава́вши
- adverbial, imperfective, past
- дістаю́
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду дістава́ти
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду дістава́ть
- first-person, future, imperfective, singular
- дістава́тиму
- first-person, future, imperfective, singular
- дістає́ш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш дістава́ти
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш дістава́ть
- future, imperfective, second-person, singular
- дістава́тимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- дістає́
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де дістава́ти
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де дістава́ть
- future, imperfective, singular, third-person
- дістава́тиме
- future, imperfective, singular, third-person
- дістає́м
- first-person, imperfective, plural, present
- дістаємо́
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо дістава́ти
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо дістава́ть
- first-person, future, imperfective, plural
- дістава́тимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- дістава́тимем
- first-person, future, imperfective, plural
- дістаєте́
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете дістава́ти
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете дістава́ть
- future, imperfective, plural, second-person
- дістава́тимете
- future, imperfective, plural, second-person
- дістаю́ть
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть дістава́ти
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть дістава́ть
- future, imperfective, plural, third-person
- дістава́тимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- дістава́ймо
- first-person, imperative, plural
- дістава́й
- imperative, second-person, singular
- дістава́йте
- imperative, plural, second-person
- дістава́в
- masculine, past, singular
- дістава́ли
- masculine, past, plural
- дістава́ла
- feminine, past, singular
- дістава́ли
- feminine, past, plural
- дістава́ло
- neuter, past, singular
- дістава́ли
- neuter, past, plural
Origin
From Proto-Slavic *dostavati. By surface analysis, ді- (di-, variant of до-) + става́ти (staváty). Compare Russian достава́ть (dostavátʹ), Belarusian дастава́ць (dastavácʹ), Polish dostawać.