довіряти
[dɔʋʲiˈrʲate]verbUkrainian
Meanings
- 1to trust (smb.), to confide (in smb.)
- 2to give credence (to smth.)
- 3to entrust
Conjugation
Infinitiveдовіря́ти, довіря́ть
Present Indicative
| I | довіря́ю |
|---|---|
| you (sg) | довіря́єш |
| he/she/it | довіря́є |
| we | довіря́єм, довіря́ємо |
| you (pl) | довіря́єте |
| they | довіря́ють |
Future Indicative
| I | бу́ду довіря́ти, бу́ду довіря́ть, довіря́тиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш довіря́ти, бу́деш довіря́ть, довіря́тимеш |
| he/she/it | бу́де довіря́ти, бу́де довіря́ть, довіря́тиме |
| we | бу́демо довіря́ти, бу́демо довіря́ть, довіря́тимемо, довіря́тимем |
| you (pl) | бу́дете довіря́ти, бу́дете довіря́ть, довіря́тимете |
| they | бу́дуть довіря́ти, бу́дуть довіря́ть, довіря́тимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | довіря́ймо |
| you (sg) | довіря́й |
| you (pl) | довіря́йте |
Other forms
- gerund
- довіря́ючи, довіря́вши
Full conjugation of довіряти →
Forms
- -
- imperfective, passive, past
- довіря́ючи
- adverbial, imperfective, present
- довіря́вши
- adverbial, imperfective, past
- довіря́ю
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду довіря́ти
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду довіря́ть
- first-person, future, imperfective, singular
- довіря́тиму
- first-person, future, imperfective, singular
- довіря́єш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш довіря́ти
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш довіря́ть
- future, imperfective, second-person, singular
- довіря́тимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- довіря́є
- imperfective, present, singular, third-person
- довіря́ти
- canonical, imperfective
- dovirjáty
- romanization
- дові́рити
- perfective
- довіря́ти
- imperfective, infinitive
- довіря́ть
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- бу́де довіря́ти
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де довіря́ть
- future, imperfective, singular, third-person
- довіря́тиме
- future, imperfective, singular, third-person
- довіря́єм
- first-person, imperfective, plural, present
- довіря́ємо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо довіря́ти
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо довіря́ть
- first-person, future, imperfective, plural
- довіря́тимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- довіря́тимем
- first-person, future, imperfective, plural
- довіря́єте
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете довіря́ти
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете довіря́ть
- future, imperfective, plural, second-person
- довіря́тимете
- future, imperfective, plural, second-person
- довіря́ють
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть довіря́ти
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть довіря́ть
- future, imperfective, plural, third-person
- довіря́тимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- довіря́ймо
- first-person, imperative, plural
- довіря́й
- imperative, second-person, singular
- довіря́йте
- imperative, plural, second-person
- довіря́в
- masculine, past, singular
- довіря́ли
- masculine, past, plural
- довіря́ла
- feminine, past, singular
- довіря́ли
- feminine, past, plural
- довіря́ло
- neuter, past, singular
- довіря́ли
- neuter, past, plural
Origin
From дові́рити (dovíryty) + -я́ти (-játy). Compare Russian доверя́ть (doverjátʹ), Belarusian давяра́ць (davjarácʹ).